Een tijdje geleden vroeg Joyce me een blog te schrijven om mijzelf voor te stellen als nieuwe collega van DBA. Tja, een blog schrijven, leuk! Maar wat zet je daar dan in?

Ik denk dat ik maar gewoon begin bij het begin…

Ik leerde Joyce ruim 20 jaar geleden kennen door een gezamenlijke vriendengroep, altijd lol en veel gezelligheid. En werk? Dat was toen alleen nog een bijbaantje waar je het budget voor het weekend mee verdiende.

Toen we ouder werden verwaterde het contact, zoals dat gaat wanneer je ouder wordt en meer verplichtingen krijgt. Je ziet en spreekt elkaar minder, maar gelukkig is er dan altijd nog Facebook waardoor je toch een beetje van elkaar op de hoogte blijft.

Toen ik eind 2012 vanuit Brielle terug verhuisde naar Maasland kreeg ik een berichtje van Joyce; “Hey, jij weer terug in het dorp? Leuk!” We bleken ‘toevallig’ 50 meter bij elkaar vandaan te wonen!

Eind 2013 las ik een berichtje van Joyce waarin ze schreef dat ze voor zichzelf ging beginnen. Wat stoer!! Dacht ik…. Tof voor haar!! En toen zei een klein stemmetje; “Waarom bied je niet aan om haar te helpen met haar website”.

Het rationele deel van mij kwam in opstand. “Zou je dat nou wel doen? Jullie hebben elkaar al jaren niet meer ‘echt’ gesproken. Is het dan niet een beetje vreemd om opeens zo’n aanbod te doen?” Maar ik heb mezelf ooit beloofd dat ik het stemmetje van mijn intuïtie niet meer zou negeren, en dus stuurde ik een berichtje.

Het liep anders.  Joyce kreeg een ontzettend leuke eerste opdracht van een bedrijf dat haar ook nog eens kon helpen met haar website! Natuurlijk moest ze dat doen, schreef ik haar, ze zou gek zijn om zo’n aanbod af te slaan!

Begin 2015 kwamen we weer met elkaar in contact. Het ging heel goed met DBA. Joyce had een nieuw logo laten ontwerpen, en daar hoorde ook een nieuwe website bij. Of ik dat wilde doen? Niet als vriendendienst, maar als opdracht…. Ehm, ja natuurlijk wilde ik dat, leuk!

Tijdens het hele proces van ontwerpen, aanpassen, uitproberen en nog eens aanpassen leerden wij elkaar opnieuw kennen. Inmiddels waren we allebei verhuisd naar de andere kant van het dorp, maar ook hier weer op nog geen 50 meter afstand van elkaar. Wij zijn ervan overtuigd dat toeval niet bestaat. En dit was wel een heel gezellig toeval!

Na het opleveren van de website ging ik met zwangerschapsverlof en werd ik even volledig opgeslokt door een druk gezinsleven met twee meiden van 3 en 5 en een klein jongetje op komst. Tot ik een berichtje van Joyce voorbij zag komen dat zij ondersteuning zocht…. Zou ik ?? Ja, natuurlijk!! In de periode die volgde leerden wij elkaar steeds beter kennen. We kwamen er achter dat we heel veel gemeen hadden als vrouwelijke ondernemers. Maar ook dat we elkaar op veel vlakken mooi aanvulden. En dat we, als ZZP-ers, allebei eigenlijk maar 1 ding misten; een collega om mee te sparren, te dromen en te filosoferen. 1+1 was in ons geval 4!

Inmiddels werk ik al een paar maanden met heel veel plezier voor DBA. Sommige werkzaamheden doen we samen, zoals het bijhouden van financiële administraties. Daarbij zijn we elkaars back-up en kunnen de werkzaamheden ook gewoon door gaan bij ziekte of vakantie van één van ons. Financiën zijn voor mij een bekend terrein omdat ik jaren als assistent controller heb gewerkt. Ik vind het heerlijk dat ik bij DBA weer de kans krijg om daar lekker mee aan de slag te gaan.

Daarnaast kan ik ook mijn digitale creativiteit binnen DBA kwijt. Alle diensten die ik via mijn eigen bedrijf Yalyn Online Media al aanbood kunnen we nu ook met DBA aanbieden. En dat betekent voor onze klanten dat ze met DBA direct een team in huis halen die hen niet alleen kan ontzorgen op administratief en financieel gebied, maar die hen ook de digitale marketing uit handen neemt. Als dát niet efficiënt is!

Dankzij dat kleine stemmetje heb ik nu niet alleen de leukste baan van de wereld, maar ook nog eens de leukste collega! Moraal van dit verhaal? Toeval bestaat niet en als je niet naar je intuïtie luistert ontneem je jezelf de mooiste kansen van je leven!